وضعیت: «در حال تأیید»
رفع‌ودفع raf’odaf’ [صورت نحوی: رفع و دفع؛ فعل همایند: کردن، فرمودن]
۱. ← رفع۲.
ق۶. رسم نو و قراری محدث، که منال آن اندک و وبال آن بسیار باشد و حکم معدلت به امثال آن رضا ندهد، ننهند و اگر نهاده باشند در رفع و دفع آن مبالغت کنند (بهاءالدین بغدادی، ۲۸) ║ ق۸. به الهام ربانی و تلقین حقانی در ضمیر منیر، که جام جهان‌نمای عالم غیب است، لایح شد که در رفع و دفع آن اعتراضات و ازالت آن توهمات و شبهات کتابی سازد و تصنیفی پردازد (عزیز استرآبادی، ۴۹۹) ║ ق۱۰. در این امت اگرچه ظاهراً صورت مسخ نیست، اما باطناً هست که چون کسی باطناً به صفات سباع و جانوران متّصف باشد و رفع و دفع آن صفات در دنیا از خود نکرده باشد روز قیامت در عرصه‌گاه «یوم تبلی السَّرائِر» به همان صفت و صورتش حشر کنند (حافظ حسین، ۱/۲۵۴) ║ ق۱۴. ظلم و بیداد به این وضوح و عیانی را از فدویان رفع و دفع فرمائید (قبالهٔ تاریخ، ۱۳۳)
۲. ← رفع۱۷.
ق۱۰. بعضی از مخالفان مانع حاسد فاسد بودند ... جهت رفع و دفع ایشان به حضرت پادشاه معروض گشت که این امر مستحسن و این خبر حسَن در ایام دولت اعلی، این خاکی‌نهاد داعیۀ ابداع آن دارد (محمد حافظ، ۱۳۹) ║ ق۱۱. خان رفیع‌الشأن این خبر شنید و تا بر خود جنبید، لشکری در خیمه‌گاه ریختند. خان را آن‌قدر فرصت نشد که به اجتماع سپاه پرداخته مرتکب رفع و دفع گردد (محمود افوشته‌ای، ۱۴۳) ║ ق۱۲. برادر خود ابراهیم خان را حاکم و صاحب‌اختیار ارض اقدس نموده، عنان اختیار ممالک خراسان را در کف کفایت آن نهاد، که در رفع و دفع مخالفین و متمردین آن حدود اشتغال ورزد (محمد مروی، ۱/۱۵۱) ║ ق۱۳. شما به هر راهی که بدانید و بتوانید به مقام رفع و دفع دشمن برآئید (سرابی، ۱۴۵) ║ ق۱۴. خطابه مفصلی که مضمون آن مبتنی بر سلطنت مشروطه و رفع و دفع ظالمین و مستبدین و ترغیب و تحریص ملت بر اخذ حقوق خود بود (انجمن تبریز، ۱/۱۲۶)