فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلیوا

وضعیت: «تأییدشده»
ابلیوا ‎eblivâ?‎ [<مصحّف ایلیقبرا که در برخی متون عربی به کار رفته است، از اصل لاتینی illecebra>؛ (در بعضی متون قدیم ابلیوا را بقلهًْ‌الحمقاء برّی دانسته‌اند)]
⇅ ابرون.
ق۱۱. ابلیوا به لغت عربی {ظ: مغربی} ابرون است (حکیم مؤمن، ۱۲) ║ بربیلمون از جملۀ یتّوعات و گویند قسمی از ابلیوا است (حکیم مؤمن، ۴۶) ║ بقلة‌الحمقاء برّی ابلیوا است (حکیم مؤمن، ۵۲)

معنی ابلیوا | فرهنگ جامع زبان فارسی