فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زمان‌وزمین

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
زمان‌وزمین ‎zamânozamin, zamân va zamin,‎
⇅ زمین‌وزمان.
ق۴. به هومان چُنین گفت خاقان چین/ که تنگ‌ست بر ما زمان‌وزمین (فردوسی، ۳‏/۱۹۹‏) ║ ق۵. برِ شاه بردند وی راچنین/ زِ چهرش منوّر زمان‌وزمین (یوسف و زلیخا، ۲۱۲) ║ ق۶. حلم تو ضابط زمان‌وزمین/ علم تو حاکم حرام‌وحلال (وطواط۱، ۳۱۱) ║ ق۸. به‌برکتِ وجود آن‌کسی‌که دایرة وجود زمان‌وزمین به دعا و آمین او قایم است سنّت الاهی، جلّ‌ذکره، بدین معنی جاری و دایر است (علاءالدوله سمنانی، ۲۷۷) ║ ق۹. از آن دو سپاه رزم‌خواه آواز کوس حربی و نعرة گورکای رویین و نالة کرنای زرین زمان‌وزمین را در جوش‌وخروش آورد (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۶۴۳‏) ║ ق۹؟. ز بیم سواران و گُردان کین/ به لرزه درآمد زمان و زمین (مادح، ۱۸۳) ║ ق۱۰. آتشی افروخت که از پرتوش/ دود برآمد ز زمان‌وزمین (محتشم، ۲‏/۱۵۱۲‏) ║ ق۱۱. ز شادی گل‌افشان زمان‌وزمین/ گهی دست رقاص و گه آستین (طالب آملی، ۲۰۷) ║ ق۱۲. که ای پادشاه زمان و زمین/ جهان دایمت باد زیر نگین (حسینی منشی، ۶۹) ║ ق۱۳. حکم والا شد، آنکه چون انظار رحمت الهی نسبت به وجود مسعود ما نامتناهی بود امداد لطف و مرحمت شاهنشاه بلندپایگاه، خسرو مَلِک عالم، زیور نسل آدم، قهرمان ماء و طین، آفتاب زمان‌وزمین خلد الله ملکه و سلطانه دربارة ما ازحد نصاب افزون شد و از حصروحساب بیرون (قائم‌مقام۱، ۱۳۷) ║ ق۱۴. امیدم چنان است ای کارساز/ زمان‌وزمین پیش من بنده ساز (جیحون‌آبادی، ۱۹۹) ║ ۱۳۴۳ش. خلعت نو یافت زمان‌وزمین/ هر طرفی لاله‌رخی مَه‌جبین (روحانی، ۲۳۳)

معنی زمان‌وزمین | فرهنگ جامع زبان فارسی