فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابی

وضعیت: «تأییدشده»
ابی۴ ‎abi‎ [<← اب + -ی (ضمیر متکلم وحده)>]
(اسم) پدرم.
ق۶. چه نبی چون تو کنی یاد پیمبر چه ابی/ باز اگر او کند این لطف چه جعفر چه بُنی (انوری، ۱‏/۵۰۷‏)

معنی ابی | فرهنگ جامع زبان فارسی