اپوزسیون

وضعیت: «تأییدشده»
اپوزسیون ‎opozesiyon , -un‎ [گونۀ دیگرِ اپوزیسیون]
⇐ اپوزیسیون.
۱۳۷۹ش. به‌طور معمول گفتمان‌های اپوزسیون در درون هر جامعه‌ای بر نقاط ضعف، آسیب‌پذیری‌ها، عملکردهای غلط و عوامل تهدیدکننده می‌پردازند (مقصود رنجبر: مجلهٔ علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، ش۹‏/۷۵‏) ║ ۱۳۹۰ش. اقامت او در لندن، باعث افزایش دانش سیاسی و آشنایی هرچه بیشتر وی با لنین و اپوزسیون خارج از روسیه شد (سجاد جمشیدیان: کتاب ماه تاریخ، ش۱۶۰‏/۸۱‏)