وضعیت: «تأییدشده»
ابطال‌پذیر ebtâlpazir [<← ابطال + پذیر (← پذیرفتن)>]
(صفت) (فلسفه) (درمورد یک قضیه، فرضیه، نظریه و مانند آن‌ها) که می‌توان باطل بودن آن را ازنظر عقلی، علمی یا تجربی ثابت کرد ؛ قس: اثبات‌پذیر.
۱۳۶۵ش. این یا آن فلسفه قابل گذر و ابطال‌پذیر است، اما استدلال را نمی‌توان ابطال کرد (علی عابدی شاهرودی: کیهان اندیشه، ش۵/۲۶) ║ ۱۳۹۲ش. ازآن‌رو که گزاره‌های پایه ابطال‌پذیر است، آزمون و ارزیابی آن‌ها را می‌توان به نحوی بی‌پایان ادامه داد (علی طالقانی: باور فلسفی، ش۳/۸۶)