وضعیت: «تأییدشده»
ابرپوش abrpuš [<← ابر۱ + پوش (← پوشیدن)>]
(صفت) (در‌مورد آسمان، هوا، خورشید، کوه و مانند آن‌ها) که با ابر پوشیده شده باشد.
۱۳۵۲ش. دل همچو آفتابم شده ابرپوش حرمان / نه به سوسنی بتابد نه به لادنی بخندد (بهبهانی، ۴۳۹) ║ آفتاب او را به صبح اولین روزی می‌برد که از هوای ابرپوش شمال به اینجا آمده ... بود (دولتآبادی۵، ۱۰۴) ║ ۱۳۷۷ش. آسمانِ ابرپوش پاییزی سربی‌رنگ بود (شاملو۱، ۱/۹۰) ║ ۱۳۸۴ش. ستیغ کوه‌ها ابرپوش و برف تا پای آن‌ها را گرفته بود (ابوالقاسم سری: سفرنامۀ جیمز موریه، ۱/۲۲۲)