ابرنما(ی)

وضعیت: «تأییدشده»
ابرنما(ی) ‎abrnamâ(y), -ne-, -no-‎ [<← ابر۱ + نما(ی) (← نمودن)>]
(صفت) مانند ابر در ویژگی‌هایی مانند انبوهی و گستردگی و رنگ و بارندگی.
ق۶. غبار ابرنمای و سوار سیل‌نهیب / حسام برق‌فروز و ستور رعدصَهیل (جبلی، ۱‏/۲۵۰‏) ║ سرو بالان شمایم، سر بالین مرا / تازه دارید به نم، کابرنمائید همه (خاقانی۱، ۴۰۷) ║ ق۷. سراقه ... بر بادپایی ابرنمای سوار شد و نیزه‌ای خطّی بر دست گرفت (عوفی۵، ۲۲۲) ║ ق۹. آه ازین ابرهای جان‌فرسای / بلکه زین دودهای ابرنمای (جامی۳، ۱‏/۲۲۴‏) ║ ق۱۱. بر وعده‌های خشک خسان چند چشم آز؟ / این دودهای ابرنما را چه می‌کنی؟ (واعظ، ۴۰۰)