فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

قلیل‌الاستطاعت

وضعیت: «در حال تأیید»
قلیل‌الاستطاعت ‎qalilol’estetâ’at‎
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که توان مالی اندکی دارد.
ق۹. چگونه تواند بود که خرده ریزهٔ رزق آن جماعت قلیل‌الاستطاعت موقوف باشد؟ (خنجی۳، ۳۴۸)
۲. (درمورد کسی) که توانایی اندکی برای به انجام رساندن کاری دارد.
ق۱۰. کاتب این حروف، فقیر بی‌بضاعت و حقیر قلیل‌الاستطاعت، ساکن زاویۀ حرمان، علی بن حسن‌ الخوشمردان، ... به خدمت مولانا شهاب‌الدین عبدالله‌ هروی ... مشرّف شد (علی بن حسن خوشمردان: نامۀ بهارستان، ش۶‏/۳۱۹؛ ۱۳۸۱ش.‏) ║ ق۱۱. اگر سحبان زنده شود و ابن مقله حیات یابد، هیچ‌کدام از عهدۀ تقریر و تحریر کماهی کمالات و حالات آن جماعت نامتناهی نتوانند بیرون آیند، فکیف این بی‌بضاعت قلیل‌الاستطاعت را حدّ و یارای آن (قاضی میر احمد، ۶) ║ ق۱۳. این فقیر بی‌بضاعت، و حقیر قلیل‌الاستطاعت، اقلّ‌ الحاج، فرصت را غنیمت شمرده، به تحریر این رساله پرداخته، و مسمّی به مفاتیح‌ الارزاق ساخته (نوری، ۱‏/۶‏)