وضعیت: «تأییدشده»
ابده abdah [صورت عالیِ بدیهی؛ <عربی>]
ابدهِ بدیهیّات
امری بسیار بدیهی که از امور دیگر واضح‌تر و آشکارتر است.
ق۱۳. مجملاً این سخن خارج از مذهب شیعه و طوری است ورای طور عقل و بطلانش از ابده بدیهیات است و این ظاهر است (تنکابنی، ۶۴) ║ ق۱۴. حُسن معنی اتحاد و اتفاق از ابده بدیهیات ... است (روحی، ۱۰۹) ║ ۱۳۰۶ش. وجود واجب‌الوجود از اظهر واضحات و ابده بدیهیات است (غلام‌حسین: تذکرات دیانتی، ش۲۹/۱۱) ║ ۱۳۴۷ش. امر وجود بس شگفت‌آور است، زیرا با آنکه اظهر اشیاء و ابده بدیهیات است به قسمی موردنظر و اختلاف واقع گردیده که در کمتر مسأله‌ای از مسائل علمیه این مقدار آراء و عقاید پدید آمده (محمدکاظم عصار: معارف اسلامی، ش۷/۷) ║ ۱۳۸۴ش. فطرت از اموری است که از همۀ بدیهیات بدیهی‌تر است، امری که ابده بدیهیات باشد، لوازم آن نیز این‌گونه خواهد بود (محمدمهدی گرجیان: قبسات، ش۳۶/۴۳)