وضعیت: «تأییدشده»
ابوا obuwâ [املای دیگر: ابوآ؛ <از فرانسوی hautbois>]
(اسم) (موسیقی) ساز بادی زبانه‌دار اروپایی با بدنه‌ای دارای سوراخ‌های پوشیده‌شده با کلید که معمولاً در ارکستر سمفونیک نواخته می‌شود.
۱۳۶۹ش. نوازندگان سازهای زهی گرداگرد سکوی رهبری؛ بعد دو ردیف نوازندگان سازهای بادی، سازها در بغل، فشرده با فلوت، ابوا، کلارینت‌ها... و در انتها سازهای کوبه‌ای (مجابی۲، ۶۸) ║ ۱۳۷۹ش. کوشیدم حواسم را به موسیقی بدهم. در متنی از صدایِ ابوآ و کلاوسن باز آن پرنده داشت دانه برمی‌چید (قاسمی، ۱۱۲) ║ ۱۳۸۴ش. نواختن ابوا برای افرادی که لب بالایی بسیار کوتاهی دارند و دندان‌های فک بالایشان بلند است، مشکل یا حتی ناممکن است (شقایق پژهانفر: مقام موسیقایی، ش۳۹/۴۱)