فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رشدورشاد

وضعیت: «در حال تأیید»
رشدورشاد ‎rošdorašâd‎
(اسم) ← رشد ‏۱؛ رشد و رشاد.
ق۷. انوار علم و آثار حلم و برکات انفاس شریف ایشان که یوماً فیوماً و ساعةً فساعةً شامل حال طالبان طریق تحقیق رشد و رشاد و قرین آمال عبّاد و زهّاد می‌گشت ... نوشته می‌آید (عبدالله محمد بلخی: معارف، ش۵۶‏/۶۳‏) ║ ق۸. همیشه تا قیامت لوای رشد و رشاد ایشان مروّج باد بر سر کافۀ اهل اسلام از حاضر و ساهی (علاءالدوله سمنانی، ۳۱۲) ║ ق۹. قدرت الهی جلّ و علا میهمانسرای عالم کون و فساد را به پیرایه‌های رشد و رشاد بیاراست (معین‌الدین فراهی، ۴۶۹) ║ ق۱۰. او را به سلوک طریق رشد و رشاد و رعایت جانب ارباب صلاح و سداد دلالت فرمود (خواندمیر۱، ۱‏/۵۰۹‏) ║ ق۱۱. پیوسته غمام انعام و احسانش بر فرق اصحاب رشد و رشاد می‌بارید (مفید بافقی، ۳، ق۱‏/۱۴۵‏) ║ ق۱۳. آی‌خواجه نسب به مخدوم اعظم می‌رساند که در همۀ ترکستان نامور بود و مردمان بدو نیاز می‌بردند و طلب رشد و رشاد می‌کردند (لسان‌الملک سپهر، ۱‏/۲۲۵‏) ║ ۱۳۷۷ش. قرآن که قانون اساسی، سراج منیر و راهبر کاروان انسان به سمت تعالی و رشد و رشاد است، رمز و راز بقای خانواده را در مودّت و رحمت می‌داند (سازمان مرکزی انجمن اولیا و مربیان جمهوری اسلامی ایران: پیوند، ش۲۲۳‏/۴‏) ║ ۱۳۸۶ش. مگر ممکن بود که شعیب با آن همه خداآگاهی و خودآگاهی، ضلالت را بر هدایت و شقاوت را بر سعادت و رشد و رشاد را بر غوایت ترجیح دهد؟ (احمد بهشتی: درس‌هایی از مکتب اسلام، ش۲‏/۸‏) ║ ۱۳۹۳ش. او می‌داند اگر بخواهد به سعادت برسد، باید برخی موانع را از سر راه بردارد و محیطی بسازد تا بتواند به رشد و رشاد برسد (محمدصابر جعفری: پژوهش‌های مهدوی، ش۱۰‏/۹۶‏)

معنی رشدورشاد | فرهنگ جامع زبان فارسی