وضعیت: «تأییدشده»
اتاق‌نشین otâqnešin [<← اتاق + نشین (← نشستن)>]
یک. (صفت) (درمورد کسی) که فقط یک اتاق از خانه‌ای را اجاره کرده و به تنهایی یا با خانواده در آن ساکن است.
۱۳۱۷ش. هر مستأجر اطاق‌نشین که سکونت او بدون اجاره‌نامهٔ رسمی است از فرستادن اظهارنامهٔ مقرر در مادۀ ۱ معاف است (متین‌دفتری: مجموعه حقوقی، ش۹۳/۳۶) ║ ۱۳۲۴ش. ادارهٔ مال‌الاجارهٔ تهران باید به توسط بازرس‌های خود لااقل در هر سه ماه یک دفعه وضعیت مستأجرین اطاق‌نشین هر محل را بازرسی کرده و چنانچه برخلاف مقررات این آیین‌نامه نسبت به آنها تعدی شده باشد ... بازرس فوراً رسیدگی و دستور رفع نقدی را در محل داده و بلافاصله به موقع اجرا می‌گذارد (مشروح مذاکرات مجلس ملی، دورۀ ۱۴، جلسۀ ۱۵۴: اینترنت) ║ ۱۳۵۵ش. بعدها دراثر آنکه به قول او اوضاع بی‌ریخت شد آلونک را فروختند و حسن کوکومه اتاق‌نشین شد (احسان طبری۲، ۱۱۵)
دو. (اسم) ⇅ اتاقنشینیک..
۱۳۵۲ش. اگر قوانین و مقرراتی در این مورد وضع شده برای این است که رابطهٔ این گونه اشخاص که اطاق‌نشین هستند با موجر تنظیم می‌کند (مشروح مذاکرات مجلس ملی، دورۀ ۲۳، جلسۀ ۱۴۰: اینترنت)