وضعیت: «در حال ویراستاری»
شیزوفرنیک šizofernik, frenik
یک. (صفت) ۱. (روان‌شناسی) ← روان‌گسیخته۱.
۱۳۴۲ش. او اصطلاح جدیدی به نام مادر شیزوفرنیک به وجود آورده؛ بدین معنی که به نظر او مادرهایِ افراد مبتلا به شیزوفرنی اصولاً خود دارای یک نوع بیماری روانی یا تمایل به آن می‌باشند (سعید شاملو: مسائل ایران، ش۱۵/۱۵۵) ║ ۱۳۷۰ش. این پدیده درمورد بسیاری از بیماران روانی و شیزوفرنیک نیز صدق می‌کند؛ اینان اغلب قادر به پاک کردن حافظه از تصاویر کابوس‌وار ذهنی خود نیستند (مهدی ارجمند: فارابی، ش۱۲/۸۴) ║ ۱۳۸۴ش. منطقی که یک آدم شیزوفرنیک دارد منطق بیهوده‌ای است؟ ما بهتر از یک آدم شیزوفرنیک فکر می‌کنیم؟ (مسعود کوپال: کتاب ماه کودک و نوجوان، ش۱۰۱-۱۰۳/۱۶۸)
۲. (روان‌شناسی) ← روان‌گسیخته۲.
۱۳۷۴ش. هنرمندان نوپرداز توهّمات شیزوفرنیک و مالیخولیایی خود را به‌عنوان هنر عرضه می‌دارند (مهدی ارجمند: هنر، ش۲۸/۱۴۶) ║ ۱۳۸۹ش. تردید، هراس، توهّم، اختلالات شیزوفرنیک و اسارت در روزمرگی و بیهودگی مهم‌ترین ویژگی‌های تشکیل‌دهندۀ فضای روانی شخصیت‌های آثار گلشیری هستند (هاشمیان - صفایی صابر: پژوهش‌های نقد ادبی و سبک‌شناختی، ش۲/۱۹۰)
دو. (اسم) (روان‌شناسی) ← اسکیزوفرنیک۲.
۱۳۶۰ش. کلید درک اندیشۀ سنتی آفریقا گرایشات کیهان‌شناسانۀ شیزوفرنیک انسان است (پیام یونسکو، ش۱۴۳/۳۲) ║ ۱۳۸۶ش. علت ریشه‌ای خصلت جنجال‌برانگیز فرهنگ غربی مدرن آشفتگی، عدم قطعیتی شیزوفرنیک درمورد چگونگی بودن در جهان است (ابوالفضل حقیری قزوینی: ذهن، ش۳۲/۱۵۵)