فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرطراز

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرطراز ‎sehrtarâz‎
(صفت) ۱. ← سحرآفرین‏۱.
ق۶. زین کِلک من که سحرطرازی‌ است راستین/ دست زمانه راست طرازی بر آستین (خاقانی۱، ۷۹۶) ║ ق۱۰. وحشی به‌ فکر چشم غزالی به هر غزل/ انگیز طبع سحرطرازم زیاده شد (وحشی، ۵۵) ║ ق۱۱. همیشه تا به سخن شاعران سحرطراز/ زنند شانۀ اندیشه زلف املی را ـ صداق بکر سخن نقد التفاتم ده/ که جفت مدح تو سازم عروس انشی را (شفائی، ۲۴) ║ ق۱۲. طرّۀ مطربان سحرطراز/ نغمه‌انشاتر از بریشم ساز (بیدل، ۳‏/۳۵۶‏) ║ ق۱۳. در طرز تازه‌ای که ممتاز بعضی متأخّرین و معاصرین و به‌غایت دلکش افتاده‌است نی کلکش سحرطراز و با نواسنجان اصفهان و شیراز دمساز است (عبداللطیف شوشتری، ۱۲۵) ║ این جواهر منثور بر فراز منشور ولیعهد، صنیع خامه و رضیع آمۀ شهریار تاجدار است که قلم سحرطرازش خط ترقین بر خط خوبان طراز و چین کشید (لسان‌الملک سپهر، ۳‏/۱۵۰۲‏)
۲. ← ساحر‏۱.
ق۱۲. وهم دوری چه‌قدر سحرطراز است که من/ هم‌عنان تو به ذوق خبرت می‌گردم (بیدل، ۲‏/۶۱۲‏)
۳. ← سحرنما(ی)‏۴.
ق۱۳. به یکی از غزلیات سحرطرازش که با عارف شیراز دمساز گشته صفحه را می‌آراید (عبداللطیف شوشتری، ۱۱۵)

معنی سحرطراز | فرهنگ جامع زبان فارسی