فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرپرداز

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرپرداز ‎sehrpardâz‎
(صفت) ۱. ← سحرآفرین‏۱.
ق۶. چو شد سوار سه انگشت سحرپردازت/ دواسبه می‌رود اندر رکاب او تقدیر (جمال‌الدین اصفهانی، ۱۷۹) ║ ق۷. نکیسا چون بدین افسون دل‌دزد/ شکیب عاشقان را برد بی‌مزد ـ رباب باربد شد سحرپرداز/ به زخمه خون چکانید از رگ ساز (امیر خسرو۱، ۲۷۹) ║ ق۸. هرچند خود را مرتبۀ آن نمی‌دانم و درجۀ آن نمی‌شناسم که با وجود چندین فضلای سحرپرداز و عقلای سخن‌ساز ... در چنین امر عظیم تقدیم نمایم (سیف هروی، ۷) ║ ق۹. ز خجلت سحرپردازان به‌یک‌بار/ زآب شعر او شستند اشعار (هاتفی، ۱۳۱) ║ ق۱۰. نموده کاردان سحرپرداز/ مدور لوحی از زر بر سرش ساز (عبدی بیک، ۵۲) ║ ق۱۱. سلیم این در جواب سحرپردازی که می‌گوید/ کتاب حُسن را جزو محبّت ازمیان گم شد (سلیم تهرانی، ۲۶۲) ║ ق۱۲. مطربان جادوساز و مغنّیان سحرپرداز که آوازشان بر نغمۀ بلبل نوا خواند و طوطی را بدلهجه داند، سازها کوک کرده صدای بلند برآورده، به نغمات شیرین شور در عراق و عجم انداختند و صفاهان و زابل را یکی از عشاق خود ساختند (حسینی منشی، ۳۳۴) ║ ۱۳۵۳ش. انگشت سحرپرداز نقاشان بزرگ دورۀ صفویه دخالت دارد. از آن‌ جمله سیدعلی، سلطان‌محمد ... که رقم این نقاشان در آن نسخه منقوش است (رضا مایل، ۱۱۶)
۲. ← ساحر‏۱.
ق۱۱. چمن شد یکی جادوی سحرپرداز/ کز افسون کند صید مرغ هوائی (سلیم تهرانی، ۴۶۵) ║ گذارد مُهر بر لب سحرپردازان بابل را/ ز مژگان سخن‌گو چشم جادویی که من دانم (صائب، ۵‏/۲۷۰۰‏)

معنی سحرپرداز | فرهنگ جامع زبان فارسی