وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌پیشه setampiše
← ستمگر.
ق۵. جهد کنید تا کاری نکنید که با شما همین رَوَد که با این خدای‌ناترس ستم‌پیشه رفت (نظام الملک، ۵۲) ║ ق۶. به خراسان شَوَم انصاف ستانم ز فلک/ کآن ستم‌پیشه پشیمان به خراسان یابم (خاقانی۱، ۲۹۶) ║ ق۷. جفاپیشگان را بده سر به باد/ ستم بر ستم‌پیشه عدل است و داد (سعدی۱، ۹۸) ║ ق۸. دل درماندگان به دست آور/ بر ستم‌پیشگان شکست آور (اوحدی، ۵۹۰) ║ ق۹. لشکریان را فرمان داد تا زرع بی‌دینانِ ستم‌پیشه را، که در آن موسم هنوز سبز بود، از بیخ برکندند (شرفالدین یزدی، ۱/۸۷۵) ║ ق۱۰. عاقبت بخت ستم‌پیشه چنان کرد که یار/ جُرم بخشیدۀ ما را به زبان بازآورد (اهلی، ۱۳۵) ║ ق۱۱. ای ستم‌پیشه خوشم با دل بی‌غیرت خویش/ که جفاهای تو را زود فراموش کند (سنجر کاشی، ۲۱۴) ║ ق۱۲. گه صرفِ شکستیم و گهی وقفِ گدازیم/ با گردش گردون ستم‌پیشه چه سازیم (بیدل، ۱/۲۱۸) ║ ق۱۳. رسم عشاق جگرخسته نیاز است، نیاز/ خوی خوبان ستم‌پیشه عتاب است، عتاب (فروغی بسطامی، ۸۴) ║ ق۱۴. کجا شد ستم‌پیشهٔ تندخوی؟/ مترس ای ستم‌دیده، بر من بگوی (ادیب‌الممالک، ۲/۶۵۷) ║ ۱۳۲۰ش. ز بداندیش فلک چند شَوی ایمن/ ز ستم‌پیشه جهان چند کشی استم (اعتصامی، ۴۴) ║ ۱۳۴۵ش. حمایت ضعیفان و مظلومان را برخود واجب می‌شمرند، هم‌چنان‌که مبارزه با ستم‌پیشگان را (یوسفی، ۱/۲۳۶) ║ ۱۳۵۷ش. سیرت بی‌نقاب این توحیدستیزان ستم‌پیشه را تنها از پی پشت مجموعۀ کردارها و گفتار‌هایشان می‌توان دریافت (شریف‌آبادی، ۸۲)