اتوکرده

وضعیت: «تأییدشده»
اتوکرده ‎otukarde, utu-‎ [<← اتو + کرده (← کرد (← کردن) + -ه)>]
(صفت) (درمورد لباس، پارچه و مانند آن‌ها) که با اتو کردن چین و چروک‌های آن صاف شده‌است.
ق۱۴. غصه مخور گر تن من خیس شد / رخت اتو‌کردۀ من کیس شد (ایرج میرزا، ۱۰۴) ║ ۱۳۵۲ش. دهان آقای جلیلی را با دستمال او بسته‌اند. دستمال اتوکرده و تمیزی است (ترقّی۲، ۱۰۲) ║ ۱۳۸۰ش. یادم افتاد ملافه‌های اتوکرده را نگذاشته‌ام توی کشوِ اتاق‌خواب‌ها (پیرزاد۱، ۷۸)