وضعیت: «در حال تأیید»
بی‌اکراه biekrâh
(صفت) ۱. (چیزی) که استفاده از آن از نظر شرعی و فقهی بدون اشکال است.
ق۱۰. پیش حنفی اگر بره را به شیر خوک پرورش دهند گوشت او بی‌اکراه است و می‌توان خورد (لسان طبسی، ۱۴۷)
۲. (خوردنی‌ای) که گوارا و مطبوع است و از این رو شخص در خوردن آن احساس ناخوشایند ندارد.
ق۱۱. لطف گردون بیش‌تر از قهر می‌سوزد مرا/ تلخ‌تر هرچند می در کام بی‌اکراه‌تر (صائب، ۵/۲۲۲۸)