فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابررفتار

وضعیت: «تأییدشده»
ابررفتار ‎abrraftâr‎ [<← ابر۱ + رفتار>]
‌یک‌. (اسم) (مجاز) کسی، چیزی یا مَرکبی که در حرکت مانند ابر سریع، سبک و چالاک است.
ق۶. شاهزاده ... در زیر ران آورد اغرّی محجّلی ... کوه‌پیکری، زمین‌هیکلی، ابررفتاری، رعدآوازی (ظهیری، ۲۵۱)
‌دو‌. (صفت) ⇅ ابررفتار‏‌یک‌..
ق۹. شاه تیزپیکار ابررفتار میدان‌نورد شیرنبرد ... از سرحدّ دیاربکر ... درآمده و شش روز است که هیچ‌کس خبر ندارد که روی به کدام صَوب آورده (ابوبکر طهرانی، ۴۰۸) ║ ق۱۰. القصه سلطان سفاین کوه‌هیکل ابررفتار و کشتی‌های هلال‌تصویر فلک‌مقدار ... از راه بورسه و صاروخان ایلی عبور کرد (روملو، ۲‏/۶۱۹‏)

معنی ابررفتار | فرهنگ جامع زبان فارسی