فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دریاسالار

وضعیت: «تأییدشده»
دریاسالار ‎daryâsâlâr‎ [جمع: دریاسالاران؛ <← دریا + سالار>؛ (مصوب فرهنگستان، ۱۳۱۹، در برابر ادمیرال) ]
(اسم) (نظامی) کسی که دارای بالاترین درجه در نیروی دریایی است، یا عنوان او ؛ آدمیرال؛ آمیرال؛ ادمرال؛ ادمرل؛ ادمیرال؛ امیرال؛ امیرالبحر.
۱۳۲۱ش. بعد از دو سه ساعت حملۀ هوائی و دریائی و زمینی و غرق و غصب چند کشتی و قتل دریاسالار ... ؛ سفرای آن‌ها با نامۀ اتمامِ ‌حجت خود نزد رئیس‌الوزرای ایران رفته، اعلان کردند ... (عبداللّه مستوفی، ۳‏/۱۵۱‏) ║ ۱۳۴۴ش. اکنون که آمریکا به استخراج منابع داخلی کمتر احتیاج دارد (و چنانکه می‌گویند) به حمایت خارج نیازمند است، توانگری و کسب ثروت زیاد پسندیده نیست و درعوض باد نخوت و غرور دریاسالاران را به‌هوا می‌بَرَد (زریاب، ۹۰) ║ ۱۳۶۸ش. در جامعۀ انگلیسی یک خیاط، یک نجار، یا یک بازیگر تماشاخانه هم سهمی که در ایجاد تاریخ و فرهنگ دارد به هیچ وجه از آنچه یک دریاسالار، یک شاهزاده، یا یک لرد متنفذ دارد کمتر نیست (زرّین‌کوب۲، ۷۳۶) ║ ۱۳۹۸ش. روس‌ها با بیست هزار سرباز و کشتی‌های فراوان و بیست‌هزار قشون چریک زیر نظر دریاسالار آپراسکین ... از راه ولگا وارد دریای خزر شدند (زارعی و متولی: پژوهش‌های تاریخی، ش۴۱/۱۱۴)

معنی دریاسالار | فرهنگ جامع زبان فارسی