فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عصیان‌کار

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عصیان‌کار ‎osyânkâr,es-‎
(صفت) (کسی) که از فرمان‌های الهی و دینی سرپیچی می‌کند و مرتکب گناه می‌شود؛ گناه‌کار (حذف به علت تک شاهد بودن).
ق۱۳. هرکه آورد احتمال این بار را/ گشت شافع خلق عصیان‌کار را (سروش، ۲‏/۷۷۹‏)

معنی عصیان‌کار | فرهنگ جامع زبان فارسی