وضعیت: «در حال ویراستاری»
دوزخ‌سرشت duzaxserešt
(صفت) ۱. (چیزی) که در دوزخ ساخته شده‌است.
ق۶. تا چه کُنی این گِل دوزخ‌سرشت/ خیز و بده دوزخ و بستان بهشت (نظامی۲، ۱۹۱)
۲. (جایی) که ناخوشایند و نامساعد است.
ق۶. بهشت این و، آن هست دوزخ‌سرشت/ به دوزخ نیاید کسی از بهشت (نظامی۶، ۱۷۴)
۳. (چیزی) که بسیار سوزان و آزاردهنده است.
ق۱۰. سر دهم از نالۀ دوزخ‌سرشت/ بر اثر ناله بتازد بهشت (عرفی، ۳/۲۲۵) ║ ق۱۱. تنگ‌خلقی شعلۀ دوزخ‌سرشتی بوده‌است/ جبهۀ واکرده صحرای بهشتی بوده‌است (صائب، ۲/۵۸۳)
۴. (کسی یا چیزی) که ظاهری زشت و ناخوشایند دارد.
ق۱۱. کمر بست چون مارِ دوزخ‌سرشت/ به قالب تهی کردن خلق، خشت (صائب، ۶/۳۶۰۵)
۵. (کسی) که ذات و سرشت بد و ناپاک دارد.
۱۳۵۰ش. یکی دوزخ‌سرشت پست‌فرجام/ ز فردوسی به پستی می‌برد نام (وحید دستگردی: آرین‌پور۱، ۲/۴۲۷)