وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌کشیده setamkeshide
← ستم‌دیده.
ق۶. در این مدّت پُروحشت که فرزند اعزّ اکرم ... از عالم فنا به عالم بقا رحلت کرد ... دل و جان این غم‌دیدۀ ستم‌کشیده را به داغ مفارقت مجروح کرد (خاقانی۲، ۱۹۰) ║ ق۸. ز سرکشی غرضت گر همین ستمگاری‌ست/ تو سر مکش که دلم خود ستم‌کشیدۀ توست (اوحدی، ۱۰۷) ║ ق۱۰. امید بود که روز اجل رَوَد در خاک/ به اهتمام تو جسم ستم‌کشیدۀ من (محتشم، ۱/۶۲۹) ║ ق۱۱. ستم‌کشیده چه دل‌بستۀ وطن باشد؟ / ز ریشه آب به شاخ شکسته دیر رسد (دانش مشهدی: صیادان معنی، ۵۵۳) ║ ق۱۲. پشت هلال شد دوتا از خم ابروان تو/ قامت خم گواه بس بار ستم‌کشیده را (حزین، ۱۱۲) ║ ق۱۳. بیا به نزد من ای زینب اَلَم‌پرور/ ستم‌کشیدۀ ایّام و دربه‌در خواهر (تعزیه، ۱/۳۹۷) ║ ق۱۴. بی پسرها به پول مردم شهر/ دفن شد آن ستم‌کشیدۀ دهر (لاهوتی، ۱۶۸) ║ ۱۳۱۶ش. در محلۀ غربی آن، کاخی بود که سر بر فلک می‌افراشت و در تمام جهان مأمن عدل و پناهگاه ستم‌کشیدگان به شمار می‌رفت (نفیسی۲، ۱۳۵) ║ ۱۳۳۶ش. سیمای ناکام و ستم‌کشیدۀ مرد زرگر در اوّلین داستان مثنوی مرا به‌شدّت متأثّر می‌سازد (پرویزی، ۱۷۱) ║ ۱۳۵۸ش. آیا این مردم ستم‌کشیدۀ ترکمن، جنگی مهم‌تر از جنگ‌های احمقانۀ قبیله‌ای در پیش رو ندارند؟ (ابراهیمی۱، ۲/۲۵) ║ ۱۳۷۶ش. پس از انقلاب اسلامی دانشور در مصاحبه‌ای اذعان می‌کند که سقوط مصدق هم یک سیلی سخت روزگار بود که ما روشنفکران و ملت ستم‌کشیدۀ ایران باهم خوردیم (کیان، ش۳۶/۷۵)