وضعیت: «در حال تأیید»
راشد râšed [جمع: راشدین]
یک. (صفت) (درمورد کسی) که به راه و عقیدۀ درست هدایت شده است ؛ راشده.
ق۶. ایشان غَیّ بینند، و غَیّ ضدّ رشد باشد؛ یعنی ایشان راشد نباشند (ابوالفتوح، ۱۳/۹۸) ║ ق۸. مخالفت و عداوت صحابۀ راشدین رضوان‌الله‌علیهم‌اجمعین، و در قصدِ خاندان رسول ایشان را بادی دانستند ... و خلائق بسیار به این رغبت نمودند و دعوت ایشان مسموع داشتند (رشیدالدین فضلالله۱۲، ۶) ║ ق۱۱. معلوم است و ظاهر که صحابه که امامان راشدین‌اند، بر ضلالت اجماع نکنند (خالقداد۲، ۱/۲۷۴) ║ ق۱۲. آخر این خلف‌وعده تا کی و چند/ نه تو خود راشد محبّانی (لامع، ۵۸۹) ║ ق۱۳. اخلاف راشدین تو گنجینهٔ شرف/ اسلاف ماجدین تو آیینهٔ صفا (قاآنی، ۱۴)
دو. (اسم) ⇅ راشدیک..
ق۶. مرهم از این‌جا مطَلب، مومیایی از این‌ها مخواه، از محققان محق طلب، از راشدان مرشد خواه (خاقانی۲، ۱۹۸) ║ ق۸. خرد متابع رای صواب توست همانا/ که راه گم نکند هرکه شد متابع راشد (عماد فقیه۱، ۳۱۶)
ترکیبات: خلفای راشدین