معنی ابن‌قلیل | فرهنگ جامع زبان فارسی

فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌قلیل ‎ebneqalil, ebno-‎ [<عربی>]
(صفت) حقیر و کم‌اعتبار ؛ متضاد: ابن‌کثیر.
ق۷. چو منی خوار نباشد که توی حافظ و یارم / بر خلق ابن‌قلیلم بر تو ابن‌کثیرم (مولوی۱، ۳‏/۲۹۸‏)