سفلدان

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفلدان ‎sofldân‎ [گونۀ دیگر: سفله‌دان، سفله‌دانی، سلفدان، سلفدانی؛ املای دیگرِ ثفلدان]
(اسم) ظرفی مخصوص انداختن خلط سینه و آب دهان و بینی که معمولاً در کف آن خاکستر می‌ریختند و در کنار دست بزرگان یا افراد بیمار می‌گذاشتند. جنس و شکل و اندازهٔ این ظرف به شأن و منزلت کاربر آن بستگی داشته‌است ؛ ⇐ ثفلدان.
ق۱۱. از وفور رأفت پاندان میناکار مملو به پان ... و سفلدان طلای ساده عنایت نموده فرمودند (عبدالحمید لاهوری: پادشاه‌نامه، ۲‏/۱۲۶؛ کلکته، ۱۸۶۷م‏) ║ ق۱۳. سفلدانِ مرصّعی که ... قیمتِ آن هفتادهزار تومان بود ... به مبلغِ سیصد دینار خریدند (رستم الحکما، ۲۵۱) ║ جواهراتی که دیشب از خزانهٔ حضرت درآمده بود ... آنجا گذاشته بودند، دیدم. از طلا سفلدان مانند قندیل است خیلی بزرگ چیزی ساخته بودند، فیروزه‌های بزرگ زیادی داشت، اما چندان خوب نبود، جواهرات دیگر هم داشت، پیشکش علی‌مرادخان زند بود (ناصرالدین‌شاه: شهریار جاده‌ها، ۱۳۸؛ سازمان اسناد ملی ایران، ۱۳۷۲ش)