اتوکراسی

وضعیت: «تأییدشده»
اتوکراسی ‎otok(e)râsi‎ [گونۀ دیگر: آتوکراسی؛ <از فرانسوی autocratie>؛ (دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۹۴، یکه‌سالاری) ]
(اسم) (علوم سیاسی) نظامی سیاسی که در آن حکومت کاملاً در اختیار حاکم مستبد و خودکامه قرار دارد ؛ قس: استبداد؛ دیکتاتوری.
۱۳۳۸ش. حکومت سلطان مستبد ... دراصطلاح این نوع حکومت اتوکراسی ... و گاهی دیکتاتوری فردی نامیده می‌شود (محمد حسینی بهشتی: مکتب تشیع، ش۲‏/۳۶‏) ║ ۱۳۶۶ش. برای احتراز از وقوع اتوکراسی نباید از تقویت نهادهای دموکراتیک‌ مردمی ... غفلت نمود (عبدالعلی قوام: سیاست خارجی، ش۴‏/۶۹۹‏) ║ ۱۳۷۸ش. نوعی نظام مبتنی بر آمریت یا اتوکراسی و تمامت‌خواهی به‌عنوان یک تفکر و به نام دین ترویج می‌شود (عبدالله نوری، ۱۰۷)