فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عصیان‌پوش

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عصیان‌پوش ‎osyânpuš,es-‎
(صفت) (کسی) که گناه و خطای انسان را آشکار نمی‌کند (حذف به علت تک شاهد بودن).
ق۱۲. لطف عصیان‌پوش او بنگر که کرد از مرحمت/ نالۀ ناقوس را آواز پای جبرئیل (نجیب کاشانی، ۶۳۹)

معنی عصیان‌پوش | فرهنگ جامع زبان فارسی