ستانیدن

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستانیدن ‎setânidan‎ [گونۀ دیگرِ ستاندن؛ بن مضارع: ستان۳]
⇐ ستاندن.
ق۴. گناه تو کردی و خدای تعالی تو را بگرفت و مُلک از تو ستانید (بلعمی۱، ۱۱۶۰) ║ ق۵. آن نعمت که بدو منت نهی تباه گردد. پس ایشان به نیکویی کردن بر کس منت ننهند، منت پذیرند به ستانیدن که ما را از حطام دنیا برهانند (مستملی، ۱‏/۱۷۸‏) ║ ق۸. اگر معرفت تو حاصل کرده‌ایم، اختیار صورتی و صفتی ما از ما سلب کرده‌ای و ستانیده‌ای (ابن بزّاز، ۵۴۰) ║ ق۹. آن گرگ مهین اشاره به یهودا بود که یوسف را از دست دیگر برادران ستانیده، از قتل برهانید (معین‌الدین فراهی، ۱۷۴) ║ ق۹؟. بدو داد کاوس جام نبید / ستانید، آن جام را درکشید (مادح، ۱۸۵) ║ ق۱۰. چنگیز خان ایشان را بر اولاد و اقرباء خویش تقسیم کرد و از بقیۀ متمولان مبلغ دویست‌هزار دینار خون‌بها بستانید (خواندمیر۳، ۱‏/۳۲‏) ║ ق۱۱. سلطان غیاث‌الدین تغلق شاه سلطان محمد ولد ارشد خود را ولیعهد ساخت و بیعت‌نامه به نام او از مردم ستانیده، در اوایل سنۀ خمس و عشرین و سبعمائه شمع حیات او از صرصر باد اجل فرونشست (معصومی، ۴۷) ║ ق۱۲. آن دلاوران ... داد مردی و مردانگی می‌دادند و می‌ستانیدند (حسین کرد۱، ۳۵۱) ║ ق۱۳. در آن روزگار چنان اشتهار داشت که قلعه ستانیدن از رومیه ازجمله امورات ممتنعه است (رضاقلی خان، ۸‏/۳۵۱‏) ║ ۱۳۰۵ش. آن دولت و آن نیرو داد ملت را از زمامداران بی‌کفایت و بی‌علاقه به میهن خواهند ستانید (مشفق۲، ۲۶۸) ║ ۱۳۶۲ش. عبدوس ... دست به ستانیدن پسربچۀ گل‌محمد بالا آورد (دولت‌آبادی۱، ۷‏/۱۸۷۶‏) ║ ۱۳۸۲ش. سقف کوتاه خانه گویی نفس‌هامان را در سینه حبس می‌کرد ... خانه ایمنی را از ما می‌ستانید (ایران۳، ش ۲۷۳۰‏/۶‏)