فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تکاثری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
تکاثری ‎takâsori‎
(صفت) ۱. (درمورد چیزی) که پیوسته درحال زیادشدن باشد.
۱۳۴۵ش. چگونه برای باسواد کردن کلیۀ افراد کشور فعالیت می‌شود، نتایج حاصله تا کنون چقدر درخشان بوده و رشد تکاثری آن در آینده چقدر خواهد بود (حبیب چینی:بورس، ش۳۷‏/۹‏) ║ ۱۳۷۵ش. فرض کنید در آیندۀ نزدیک که حرکت و پیشرفت تکاثری اقتصاد ایران شروع خواهد شد به چه درجه از پیشرفت و شکوفایی... دست خواهیم یافت (؟: نامۀ اتاق بازرگانی، ش۳۴۶‏/۴‏) ║ ۱۳۹۷ش. نفوذ صنعت در مناطق روستایی با ایجاد اقتصادی فعال می‌تواند دارای اثرات تکاثری باشد (بیژن زارع- محسن توده رنجبر:دستاوردهای نوین در مطالعات علوم انسانی، ش ۶‏/۲‏)
۲. (اقتصاد) ؟؟.
۱۳۵۳ش. اقتصاد درحال توسعه یک اقتصاد ازهم‌گسیخته است ... و می‌دانیم که ضریب تکاثری کینز نمی‌نواند در یک همچو اقتصادی نقش مثبت خود را بازی نماید (بورس، ش۱۲۸‏/۹‏) ║ ۱۳۸۰ش. اساسا دو روش کلی به نام‌های روش تجزیۀ جمعی و روش تجزیۀ تکاثری برای تجزیه و تفکیک روند رشد تولیدات به عوامل اثرگذار بر آن... وجود دارد... در روش دوم نرخ رشد یا به‌عبارت‌دیگر رشد نسبی تولید به عوامل شکل‌دهندۀ آن تفکیک می‌گردد (حبیب‌الله سلامی- فرشید اشراقی:اقتصاد کشاورزی و توسعه، ش ۳۶‏/۱۲‏)
۳. (درمورد اقتصاد) که درپی افزون شدن ثروت به هر راه ممکن باشد.
۱۳۷۹ش. اقتصاد تکاثری را بر جامعه تحمیل می‌کنند، جامعه را به سمت دو گروه ممتاز (فقیر و غنی ) سوق می‌دهند که هیچ دین یا مکتبی آن را اجازه نمی‌دهد (رضا حق‌پناه:پژوهش‌های اجتماعی اسلامی، ش۲۲‏/۱۶۷‏) ║ ۱۳۹۵ش. در رویکرد اسلامی فرهنگ اقتصادی تکاثری که متضمن خرده‌فرهنگ‌های دنیادوستی، خودخواهی، تجمل‌گرایانه ... است زمینۀ آسیب اقتصادی را فراهم می‌آورد (محمدجواد توکلی- امید ایزانلو: پژوهش‌های اقتصاد مقاومتی، ش ۲‏/۵۴‏)
۴. همراه با فخرفروشی و تجمل‌گرایی به سبب داشتن ثروت زیاد یا موقعیت اجتماعی بالاتر.
۱۳۸۸ش. زندگی تکاثری زندگانی‌ای است که... تمام تلاش‌های آدمی کسب لذات و تکاثر مالی و مصرف‌گرایی و تجمّل‌پرستی و زندگی متصّف به این صفات است (محمدرضا علاءالدین:قرآن کوثر، ش۳۲‏/۷۲‏) ║ ۱۳۹۷ش. نگرش زیاده‌طلبانۀ تکاثری سبب می‌شود افراد در طلب کثرت مال، اولاد، تفاخر، تکبر، ریاست، اسم و عنوان غرق شوند (سید یحی رکن‌الدین- طیبۀ قائمی بافقی:انتظار موعود، ش ۶۰‏/۴۶‏)

معنی تکاثری | فرهنگ جامع زبان فارسی