فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلیسیا(ء)

وضعیت: «تأییدشده»
ابلیسیا(ء) ‎eb(e)lisiyâ(ʼ)‎ [<مصحّف ابلبسیا که در برخی متون عربی به کار رفته است، یونانی epilēpsíā؛ قس ابیلیمیا>]
(پزشکی کهن) ⇅ اپی‌لپسی.
ق۶. رومیان این علت را ابلیسیا خوانند و تازیان ارتعاش گویند و خدر نیز گویند (من لایحضره الطیب، ۲۹) ║ ق۷. یحیی ... در علاجِ اصحاب ابلیسیاء، یعنی بیماری صرع، گفته‌است که غدای او باید که اطعمه‌ای باشد که از او خلط نیکو حاصل آید (ابوبکر کاسانی، ۱‏/۴۶۴‏)

معنی ابلیسیا(ء) | فرهنگ جامع زبان فارسی