فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپار

وضعیت: «در حال تأیید»
سپار۱ ‎sepâr, so-‎ [<← سپردن «لگد کردن»>]
(اسم) حوض یا ظرفی مخصوص که میوه‌هایی مانند انگور را در آن می‌ریزند و با فشردن آن، شیرۀ آن را می‌گیرند، چرخشت (این واژه به صورت اسپار هنوز در ناحیۀ تاجیکستان به کار می‌رود).
ق۴. از آن جان‌توز لختی خون رز ده / سپرده زیر پای اندر سپارا (رودکی: اسدی۲، ۱۲۷) ║ ق۵. سپار به زبان ماوراءالنهر چرخشت بوَد و به عربی مِعصَر (اسدی۲، ۱۲۷) ║ ق۶. العِصَار: سپار (کرمینی۱، ۱‏/۴۵۷‏)

معنی سپار | فرهنگ جامع زبان فارسی