وضعیت: «در حال تأیید»
آهن‌جفت âhanjoft
← گاوآهن.
ق۹. آن آلت آهنی که برزگران و کدیوران زمین را بدان شدیار کنند و آن را آهن‌جفت و ایمد و سپار و شیار و گاوآهن نیز گویند و هند بهاله نامند (فاروقی، ۱/۵۷) ║ ق۱۱. هیش، با اول مکسور و یای مجهول ... گاوآهن را نامند و آن را خیچ و آهن‌جفت نیز خوانند (انجو شیرازی، ۲/۲۳۶۷) ║ ق۱۲. گویند نصارا که مراد از محرات موضع دست است از آلتی که زارعان به آن شیار کنند و بعضی از ایشان تفسیر کرده‌اند او را به آهن‌جفت (خاتون‌آبادی، ۳۳۸) ║ ق۱۳. اما آب‌غنده‌کار آن است که زمین را بعد از ریختن خاشاک در اسفندماه آب کرده، چون دم آید، با بیل اسفار کنند یا با گاو [و] آهن‌جفت دوهیشه نمایند (ضرّابی، ۱۶۵)