وضعیت: «در حال ویراستاری»
سنابرق sanâbarq
(اسم) برق روشن (برگرفته از آیۀ ۴۳ سورۀ نور: «... یَکَادُ سَنَا بَرْقِهِ یَذْهَبُ بِالْأَبْصَارِ»).
ق۶. از ابر سخاش یک سنابرق/ در سیم فتاد، گفت: «أنَا الحَرق» (خاقانی، ۱۸۶) ║ ق۷. آن سنابرقی که بر ارواح تافت/ تا که آدم معرفت زآن نور یافت (مولوی۲، ۱/۲۹۶) ║ ق۸. تا کجا آنجا که جا را راه نیست/ جز سنابرق مه اللّه نیست (افلاکی، ۱/۴۲) ║ ق۱۱. گیرم سنای دل ز سنابرق روی تو/ دریوزه‌ای ز قاسم انوار می‌کنم (فیض کاشانی، ۲۵۵) ║ ق۱۴. ولیکن زان علی تا این علی فرق/ بوَد چندان‌که از غرب است تا شرق ـ ز جود این علی دریا به خوی غرق / ز نورش بر مه و کیوان سنابرق (ادیب‌الممالک، ۲/۴۶۰)