درسلاح

وضعیت: «در حال ویراستاری»
درسلاح ‎darselâh‎ [فعل همایند: ساختن، درآوردن، کردن، کشیدن (مجهول: درآمدن، رفتن، شدن)]
(صفت) (درمورد کسی) که سلاح با خود حمل می‌کند و مسلّح است ؛ اندرسلاح؛ باسلاح؛ سلاح‌بردار ‏‌دو‌.؛ سلاح‌بسته؛ سلاح‌پوش؛ سلاح‌پوشیدار؛ سلاح‌پوشیده؛ سلاح‌دار ‏۱؛ سلاح‌دست.
ق۵. هزاهز در مکه افتاد، کس کس را ننگریست، ستور و سلاح حاضر می‌کردند تا هزار مرد را درسلاح عرضه کردند (سورآبادی۱، ۲‏/۸۵۹‏) ║ بفرمود تا لشکر درسلاح شدند (نظام الملک، ۲۲) ║ ق۶. چهارصدهزار سوار به‌یک‌بار درسلاح رفتند (اسکندرنامه، ۳۵۹) ║ او نیز پنجاه مرد درسلاح کشیده بود و می‌آمد که در راه دوچار خوردند (طرسوسی، ۱‏/۴۲۵‏) ║ تو که اسکندری پنجاه‌هزار مرد باید که درسلاح کنی و آماده می‌داری (طرسوسی، ۲‏/۱۳۵‏) ║ بوران‌دخت گفت که من امشب پنجاه‌هزار مرد را درسلاح سازم (طرسوسی، ۲‏/۱۵۷‏) ║ ق۷. فرمود که پیادگان را درسلاح درآورند (سیرت جلال​الدین، ۱۶۸) ║ جمله لشکر مغل درسلاح شدند (منهاج سراج، ۲‏/۱۳۰‏) ║ ق۸. آن اسفهسلار پالان‌های اشتر حوالی خویش نهاد و مردمان خویش را درسلاح کرد (رشیدالدین فضل‌الله۲، ۲) ║ ق۹. #ای پهلوان جملۀ جوانمردان این شهر از برای تو درسلاح‌ رفته‌اند (بیغمی، ۱‏/۸۸۹‏) ║ ق۹؟. #وزآن‌پس بفرمود شه تا صباح/ درآیند گردن‌کشان درسلاح (مادح، ۱۲۹) ║ ق۱۰. شیروانشاه صدهزار سوار و پیاده را همه درسلاح کرد (ابومسلم‌نامه، ۳‏/۴۵۵‏)