اپیکوریسم

وضعیت: «تأییدشده»
اپیکوریسم ‎epikurism‎ [گونۀ دیگر: ابیقوریسم؛ <از فرانسوی épicurisme، برگرفته از نام فیلسوف یونانیEpicurus (۲۷۰ ـ ۳۴۱ق. م.>]
(اسم) (فلسفه) مکتبی مبتنی بر عقاید اپیکور که هدف زندگی را کسب لذت و آرامش جسمی و روحی می‌داند.
۱۳۱۷ش. اپیکور قریب سیصد جلد کتاب نوشته بود. از کتب و گفتارهایش ... فقط چهار مکتوب محفوظ مانده ... و نیز یک مجموعه از ماکسیم‌هایی که ... کاملاً مسلک اپیکوریسم را می‌شناساند (حسین‌قلی قزل‌ایاغ: ارمغان، ش۳‏/۱۷۹‏) ║ ۱۳۴۷ش. اروپائیان در بحث از موضوع رباعیات خیام و دیگران بسیاری از مکاتب فلسفی مانند اپیکوریسم ... را دخالت داده و بدین‌وسیله تأثیر و رابطۀ آن‌ها را با موضوعات رباعی نشان داده‌اند (کاظم رجوی: بررسی‌های تاریخی، ش۱۴‏/۱۳۰‏) ║ ۱۳۹۲ش. نظام دیدگاهی اقبال ... افزون‌بر نفی ... اپیکوریسم، نیهیلیلم ... و ... بر ابعاد گوناگون شخصیت یک انسان آرمانی تأکید می‌ورزد (عزیزالله سالاری: اندیشۀ دینی، ش۴۷‏/۱۵۳‏)