وضعیت: «در حال تأیید»
مساقی mosâqi
← آبیار.
ق۶. مؤنت در آب دادن بر مساقی بود، نه بر خداوند زمین. و هرگاه که خداوند درخت خرما و جز از آن، مساقات کند با غیری، و ذکر آنچه به مساقی رسد از قسمت بنکند، آن مساقات باطل بوَد و آن میوه که از درخت بیرون آید، خداوند درخت را بوَد و بر خداوند درخت بوَد که مساقی را اجرت مثل بدهد (نهایه، ۲/۴۴۹)