وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرآشام sehr(’)âšâm
(صفت) (در مورد چیزی) که موجودات به‌وجودآمده براثر سحر و جادو را می‌بلعد و از بین می‌برد ؛ سحرخوار.
ق۷. کرم چو نار خلیل از تو شد ولی‌پرور/ قلم چو چوب کلیم از تو گشت سحرآشام (اسفرنگی، ۳۲۸) ║ دیگران ثعبان سحرآشام نتوانند کرد/ آن عصایی را که از موسی عمران بازماند (سیف فرغانی، ۱/۲۳۹) ║ ق۸. ای خانۀ چشم از انوار تو روشن و ای چشم‌خانه از آثار تو گلشن!... ای ساحرِ سحرِ حلال و ای جادوی جادومقال، کلک سحرآشام من که در ید بیضاست می‌خواهد در چشمِ اندیشه ساحری کند (نخشبی، ۷۰)