فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بازایستیدن

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
بازایستیدن۱ ‎bâzistidan, ’istidan‎
۱. ← ایستادن ‏۸، بازایستادن‏۱.
ق۵. پس به‌جملگی از خوردن می بازایستیدند (اسفراینی، ۱‏/۲۳۷‏) ║ ق۶. أمسک عن کذی: تن از آن بازگرفت و بازایستید از آن (ابوالفتح بادی، ۲۰۲)
۲. (با حرف اضافۀ از) ← بازایستادن‏۶.
ق۵. گفت: محمد بیرون آمده‌است اندر جمعی از اصحاب خویش و شما را همی جوید و من هرگز چنان جمع ندید‌ه‌ام. دندان‌ها همی‌خایند به کین شما و هرکه از وی بازایستیده‌ بوَد از اصحاب وی، به وی پیوسته‌اند و خشمی دارند بر شما که من چنان ندیده‌ام و اکنون لشکر ایشان اندررسد (اسفراینی، ۱‏/۴۴۱‏)
۳. ← بازایستادن ‏۱۲، ایستادن‏۷.
ق۶. گفتند که روا نباشد که کسی همچون ما خداوند ما باشد ... عاقبة‌الامر بی شک و شبهت گواهی بدادند و این کلمه بگفتند لااله‌الااللّه، و سر پا استادند و هم بر آن عادت موذنان بگفتند این کلمه سبب است، بازایستیدند و منازل به شش رفت (ام الکتاب، ۲۹)