فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابولوس

وضعیت: «تأییدشده»
ابولوس ‎obulus‎ [گونۀ دیگر: ابولو، اوبولو، اوبولوس، بولوس؛ مصحف: اثولوس؛ املای دیگر: ابولوث؛ جمع: ابولوسات؛ <از یونانی obolós>]
(اسم) واحد اندازه‌گیری یونانی رایج در پزشکی و داروشناسی کهن (برای تجویز مقدار دارو) برابر با سه قیراط یا یک‌ششم درخمی که در نتیجه می‌تواند ۰/۵ تا ۰/۷ گرم به‌شمار آید.
ق۶. خوردنی ازبهر این کار یک درخمی و ازبهر آماس سرین و عرق‌النسا‌ و وجع‌المفاصل را سه ابولوس با سکنگبین سود دارد (جرجانی۱، ۱۸۳) ║ ق۱۰. ابولوس یک دانگ است به وزنِ زر و در قرابادین فاضل قلانسی مذکور است که ابولوس شش‌یک مثقال است یا هفت‌یک مثقال (مؤمن استرآبادی، ۴۱۵) ║ ق۱۱. عصارۀ بیخ او سمّ قاتل و قدر شربتش سه ابولوس است (حکیم مؤمن، ۲۵۹) ║ ق۱۲. آشامیدن هر سه روز سه ابولوسات که به قولی نُه قیراط و به قولی هیژده قیراط است، با ماء‌العسل قی بلغمی و صفراوی آورد (عقیلی خراسانی، ۶۷۵) ║ مقدار سه ابولوث‌ آن با شراب ممزوج نیم‌گرم جهت نفث‌الدم سینه (عقیلی خراسانی، ۶۹۴) ║ ق۱۳. بگیرند مُر و کبریت و حب قرطم هر واحد یک درخم، عاقرقرحا دو ابولوس، فلفل سیاه سی عدد ... همه را با یک درم پیاز عنصل باریک بسانید (اعظم خان، ۳‏/۵۸۳‏)

معنی ابولوس | فرهنگ جامع زبان فارسی