شدیدالقویٰ

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شدیدالقویٰ ‎šadidolqovâ‎
(صفت) (کسی) که توانایی زیادی برای انجام کارهای دشوار دارد (در بسیاری موارد منظور خداوند یا جبرئیل است).
ق۶. ملقّن تو شدیدالقوی‌ست درهمه‌حال/ که باد عزّ و جلالت به فیض او مسدود (اخسیکتی، ۱۱۳) ║ شعر من زی تو خود نیامد سست/ که شدیدالقوی شمایل توست (سنایی۴، ۲۳۳) ║ ق۸. هیچ مخلوقی را مرتبۀ آن‌ که بالحقیقه او را شدید‌القوّه گویند نبوده‌باشد فَکَیفَ شدید‌القوی (رشید‌الدین فضل‌الله۸، ۱‏/۲۹۲‏) ║ ق۱۴. فرق انبیا با سایر مردم این است که ایشان صاحب نور مستکفی و دارای عقل فعّال ... و تعلیم معلّم شدیدالقوی می‌باشند به‌خلاف سایر مردم (روحی، ۲۴۴)