فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابام

وضعیت: «تأییدشده»
ابام ‎abâm‎ [گونۀ دیگرِ وام]
(اسم) تعهدی که فردی در برابر کمک، خدمت یا خوبی فرد دیگر دارد و باید یا می‌خواهد آن را ادا کند؛ دِین.
ق۶. اگر روزگار نه بر مذاق استحقاق شربتی دهد و زمانه نه بر قضیت اهلیت حکمی کند و ایام ابام خویش، یعنی حق فضل، بگزارد {ظ: نگزارد} ... بحمدالله صبر ثابت‌رای است و عقل پابرجای (بهاءالدین بغدادی، ۲۹۳)

معنی ابام | فرهنگ جامع زبان فارسی