فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌الارض

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌الارض ‎ebnol’arz‎ [<عربی>؛ (در اصل نام گیاهی است که زود می‌روید و زود پژمرده می‌شود.)]
(صفت) (مجاز) مسافر و غریب.
ق۱۴. من نه در ایتالیا و نه فرانسوی و نه هندی و نه آمریکایی... هستم. من ابن‌الارض و لامکانم (طاهر میرزا۲، ۶۴۹)

معنی ابن‌الارض | فرهنگ جامع زبان فارسی