ابرا(ی)

وضعیت: «تأییدشده»
ابرا(ی) ‎abrâ(y)‎ [<از سریانی brʾ به معنای «پسر، فرزند ذکور»>]
⇅ ابن‏۲.
ق۴. به ابرای و دین و صلیب بزرگ / ‌به جان و سر شهریار سترگ (فردوسی، ۶‏/۶۹‏) ║ ق۵. ایشان صانع را جوهر گویند و سه اقانیم است و آن سه اقانیم را بدین تفصیل گویند: ابا، ابرا، روحاقدسا (ابوالمعالی علوی، ۳۰)