روث

وضعیت: «تأییدشده»
روث ‎rows‎ [جمع: ارواث؛ (تلفظ کهن: raws)]
(اسم) مدفوع حیوانات، به‌ویژه چهارپایان؛ سرگین.
ق۵. اندر طبقۀ زیر چهارپایان بودند و روث ایشان آنجا گرد همی‌آمد و پلیدی بسیار شد (اسفراینی، ۳‏/۱۰۱۸‏) ║ ق۶. هرکه او اسبی در ره خدای بازبندد و بر او نفقت کند، احتساب را سیری و گرسنگی و سیرابی و تشنگی و بول و روث آن اسب روز قیامت در ترازوی او بود (ابوالفتوح، ۴‏/۹۶‏) ║ ق۷. آن درازگوش از خوف مسجد را به بول و روث ملوّث گردانید (دهستانی، ۲‏/۹۸۷‏) ║ ق۸. به شهر ادنه رسید، به راه گنبدی افراشته یافت، ... آنجا به اسم زیارت نزول کرد، اندرون گنبد به روث خنازیر ملوّث یافت (ابوالقاسم کاشانی۱، ۷۷) ║ ق۹. سرداران خراسان و مازندران که همراه بودند به تعصب تشیع حفرۀ گورخانۀ معاویه و یزید و شمر ذی‌الجوشن ـ لعنة‌ الله‌ علیهم ـ و سایر ملاعین بنی‌امیه را با خاک هامون گردانیدند، به لوث و روث بینباشتند (معین‌الدین نطنزی، ۳۷۹) ║ ق۱۰. کبوتر و چغوک در طاقات قبّه نشسته، به ذرق و روث آن مقام مطهّر را آلوده ساخته‌بودند (خنجی۱، ۳۵۲) ║ ق۱۱. کوچه‌ها و محلات را از لوث روث و لاشهٔ ستوران، که از فقدان علیق سقط شده، برروی یکدیگر ریخته بود، پاک کردند (اسکندر بیک، ۱‏/۴۹۱‏) ║ ق۱۲. عنبر، روث، یعنی سرگین نوعی از حیوان دریایی است که موج آن را به ساحل می‌اندازد (عقیلی خراسانی، ۶۲۳) ║ ق۱۳. جایز نیست نماز و باطل است در پوست غیر مأکول‌اللّحم و در پشم و کرک و موی و پر آن؛ بلکه در جمیع فضلات و غیر آن، از بول و روث (محمدابراهیم کلباسی، ۱۷۵)
روث افکندن
⇅ روث کردن.
ق۹. اسبان را دیدند که بر سر خشت‌های زرین و سیمین استاده، بر آنجا بول و روث می‌افکنند (ابوالمحاسن جرجانی، ۷‏/۱۲۶‏)
روث انداختن
⇅ روث کردن.
ق۹. پس گردانید خدای‌ تعالی آن لشکر را همچون برگِ کشتی کرم‌خورده، یا حیوانی دیگر خورده و از آن روث انداخته (ابوالمحاسن جرجانی، ۱۰‏/۴۵۰‏)
روث کردن
(درمورد حیوانات، به‌ویژه چهارپایان) مدفوع کردن.
ق۶. آن اسبان را دیدند بر سر خشت‌های زرین و سیمین بداشته، بر آنجا بول و روث می‌کردند (ابوالفتوح، ۱۵‏/۴۱‏) ║ ق۸. تا مادام که صاحبِ وی بر پشتِ او باشد، روث نکند و اگر دُم او تر باشد، دُم را نجنباند تا قطرات آن بر صاحب وی نیاید (زنگی بخاری۱، ۶۰)