فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌البشر

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌البشر ‎ebnolbašar‎ [<عربی ، به‌معنای «پسر انسان»>]
(اسم) ۱. ⇅ ابن‌الانسان.
ق۱۲. در این وقت می‌بینند ابن‌البشر را که می‌آید و بر ابری سوار با کارهای بزرگ (خاتون‌آبادی، ۲۳۳) ║ ای یهودا، به بوسیدن نشان می‌دهی ابن‌البشر را (خاتون‌آبادی، ۲۳۷) ║ چنان‌که برق بیرون می‌آید از مشرق، ... همچنین می‌باشد آمدن ابن‌البشر (مهدی استرآبادی۱، ۹۴)
۲. آدمی‌زاده؛ انسان.
۱۳۷۸ش. پایان ماجرا ... جشنی مختصر در همان رستوران همیشگی ... است که غذاهایشان به ذائقۀ هیچ ابن‌البشر خوش‌خوراکی نمی‌سازد (کوروش نریمانی: نمایش، ش۲۰و۲۱‏/۴۱‏) ║ ۱۳۹۰ش. معراج آن نبی چه عجایب هنر بداشت / ابن‌البشر ز کفر تو شرم و حیا کنی (عبدالکریم هروی: اینترنت)

معنی ابن‌البشر | فرهنگ جامع زبان فارسی