وضعیت: «تأییدشده»
ابلیس‌خو eblisxu [<← ابلیس + خو>]
یک. (صفت) بدذات و بدسرشت مانند ابلیس.
ق۷. این‌چنین ژاژی چه خایم بهر او / گو بمیر آن خائن ابلیس‌خو (مولوی۲، ۳/۲۸۸) ║ ق۱۳. به‌رغم دشمن ابلیس‌خو پدید آمد / زآستین خفا دست کردگار امروز (قاآنی، ۴۵۱) ║ ۱۳۵۱ش. اهریمنانی کینه‌جو نامردم و ابلیس‌خو / رفته ز روشان آبرو مانندۀ آب از سبد (واصف باختری: ... و آفتاب نمی‌میرد: اینترنت) ║ ۱۳۸۳ش. به همهٔ سالکان سلوک هشدار می‌دهد که ... شیفتگی و حرص رسیدن به آب و دانة معرفت آنان را در دام اغراض نفسانیِ فرشته‌های ابلیس‌خو گرفتار نسازد (حسین حق‌شناس: بشنو از نی، ۳/۲۷۲)
دو. (اسم) ⇅ ابلیسخویک..
ق۷. مَلِک را بود زنگی پاسبانی / تُرُش‌رخساره‌ای کژمژزبانی ... ـ خصومت‌پیشه‌ای ابلیس‌خویی / عوانی مشت‌خواری جنگجویی (امیر خسرو۱، ۱۹۳)