وضعیت: «در حال ویراستاری»
درخون‌سرشته darxunserešte
(صفت) ۱. (درمورد چیزی) آغشته شده به خون.
ق۶. مژه چون سوزنی درخون‌سرشته/ که نتْوان بست این تب را به رشته (عطّار۶ (؟)، ۱۳۵) ║ ق۷. حریر گل ورق درخون‌سرشته/ برات عیش بر ساقی نوشته (امیر خسرو۱، ۲۲۶) ║ ق۹. از آن پشمینۀ درخون‌سرشته/ به توقیع خدایی شد نوشته (ابن حسام خوسفی، ۴۹۴) ║ ق۱۱. گِل در خون سرشته، جعدسایَش/ دل مژگان گَزیده، سنگ پایش (زلالی، ۵۹۸) ║ هر غنچه نخست دلِ درخون‌سرشته می‌نماید (وحید قزوینی، ۳۳۹)
۲. (درمورد کسی) کشته‌شده و در خون خود غلطیده.
ق۶. شد سهل و حق خدمت من سهل برگرفت/ درخون‌سرشته به که چنانش سرشت و خوست (قوامی، ۳۳)