فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دونی

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دونی۲ ‎duni‎
(اسم) نوعی کشتی دراز و تیزرو دریائی که معمولاً گنجایش ده نفر را دارد.
ق۶. عالم‌افروز گفت هیچ رنجی نیست، اگر هزار مرد باشند قهر توان کرد، آخر پهلوان دبور با ماست؛ خاصّه که در دونی اگر بسیار باشد ده تن (سمک، ۲‏/۳۹۲‏) ║ هر دوسه مرد از ایشان در زورقی و کلبردی (؟) و دونی و بهنه‌ای نشستند و آنچه در دریا به‌کار آید از آتش و نفط، در دریا پراکنده برفتند (سمک، ۲‏/۵۲۰‏) ║ پهلوانان و شاه... کس فرستادند تا هرچه کِشتی و زورق و دونی نو بهنه بود به‌هم آوردند (سمک، ۲‏/۵۸۱‏) ║ خورشیدشاه... با لشکری... ازپی پدر به کشتیها و دونیها نشستند؛ روانه شدند. به مدتی نزدیک به‌کنار شهر رسیدند (سمک، ۲‏/۵۸۹‏) ║ ق۱۳. نهبوغ کعصفور مرغی است و دونی که کشتی است دریائی دراز تیزرو.و آن را دونیج نیز گویند معرب دونی (منتهی‌الارب،۴، ۱۲۸۹)

معنی دونی | فرهنگ جامع زبان فارسی